De doorgeefwinkel / the pass on shop

De doorgeefwinkel / the pass on shop

In the past years a new phenomenon popped up all over Belgium: the pass-on book shop, the pass-on toy shops, … Nowadays the ‘sharing economy’ seems to be the future’s business model. Five years ago, long before the ‘sharing economy’ became a fashionably hot topic, two fifty somethings started a ‘pass on clothing shop’ in an old mining district of Genk. Although the uppermentioned comparison is jumping to conclusions to quickly (this local initiative doesn’t completely fit into the box of the ‘sharing-principle’), we can find some great resemblances. Let me walk you through their story! Below you can find a Dutch version of the text, onderaan kan je een Nederlandstalige versie vinden.

Both sisters Ingrid and Monique Meyvis had been tired of the coldness, unpersonal ambiance and routinely customer service that are typical for the biggest (clothing) shops. Supported by the city of Genk and KBS they set up a shop in Waterschei, the old and very multicultural district, that aimed to be a humble but sustainable alternative for the constantly emerging consumer society.

Monique Meyvis herself explains the way it works:

“It all resulted in a ‘pass on shop’, to which people can bring their clothes –preferably in a good and clean state. We select these clothes, place them in the shop, and the customer can by them at half a euro per item.”

Let it be clear that the goal is not to make money. Not only in pricing does the shop differ from common second hand shops, even the profit and the items that didn’t sell, get donated to local charity.

Actually, Meyvis highlights, the shop aims to be much more than just a shop. It has to be both ecological and socially sustainable. The place has grown into a well-known meeting point for people from different origins, backgrounds, etc. It’s all about bringing people together and to strengthen social cohesion in the long run.

Meyvis explains:

“With our initiative we want to improve local solidarity and cosyness. We created space to read the newspaper, to hang out and have a cup of coffee, tea of soda at reasonable pricing. We also stimulate people to join our atelier for knitting and tinkering.”

 

 

 De doorgeefwinkel!

In de voorbije jaren borrelde een nieuw fenomeen naar boven in België: de doorgeefboekenwinkel, de doorgeef speelgoedwinkel, het geefplein,… Vandaag lijkt de ‘sharing economy’ dan ook het business model voor de toekomst te worden. Vijf jaar geleden, lang voordat ‘sharing economy’ een hippe marketingterm werd, richtten twee Genkse vijftigers een doorgeefkledingwinkel in Waterschei. Hoewel bovenstaande vergelijking een beetje te kort door de bocht gaat (de kledingwinkel volgt niet hélemaal het ‘deel-principe’), kunnen we toch een aantal overeenkomsten vinden. Hieronder het verhaal!

Beide zussen Ingrid en Monique Meyvis waren de kilheid, de onpersoonlijke sfeer en de routineuze klantvriendlijkheid van de grote (kleding)winkels beu. Met de hulp van stad Genk en Koning Boudewijn Stichting begonnen ze een doorgeefwinkel in Waterschei, een van de oudste en meest multiculturele wijken van de stad. Met deze winkel wilden de zussen een bescheiden maar duurzaam alternatief bieden voor de steeds groeiende wegwerp- en consumptiemaatschappij.

Monique Meyvis legt uit:

“Dat heeft dan geresulteerd in een doorgeefwinkel, waar mensen hun goederen – liefst in propere en goede staat – kunnen heenbrengen. Wij selecteren de artikelen, plaatsen ze in de winkel en de klant kan ze kopen aan een halve euro per stuk.”

Het moge duidelijk zijn dat ‘winst’ allesbehalve een doel is. Niet alleen in prijszetting onderscheid de winkel zich van een doordeweekse tweedehandswinkel, zelfs de winst én overschotten worden gedoneerd aan lokale goede doelen.

Eigenlijk, zegt Monique Meyvis, wil de winkel veel meer zijn dan een winkel. Ze moet zowel ecologisch duurzaam als sociaal geëngageerd zijn. De voorbije jaren groeide ze immers uit tot een welbekende ontmoetingsplaats voor de lokale bewoners, mensen van verschillende origines, achtergronden, etc. Het doel is dan ook om aan de hand van de winkel mensen een samen te brengen en sociale cohesie te versterken op lange termijn.

Meyvis legt uit:

“Wij willen dan ook met ons initiaitef de sociale samenhorigheid en gezelligheid bevorderen en daar slagen we toch wel goed in”, aldus zus Monique. “Zo creëren wij een plaats om de krant te komen lezen, om een tas koffie, thee of frisdrank aan democratische prjizen te drinken en mee te komen doen aan ons knutsel-naaiatelier, waarbij we telkens iets anders maken.”

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

I'm Art, born, raised and living in Genk, Belgium. This beautiful multicultural city, built on coal mining and a heavy assemblage and chemical industry currently is switching to a flemish hotspot for sustainable innovation. The goal of this blog is to give you an insider's view about local sustainability initiatives.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CAPTCHA Image

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>