Genk, 2020!

Genk, 2020!

This week I participated in the second ‘inspirational session’ in Genk. . As you could read in last week’s post the goal of these ‘inspirational sessions’ is to gather the local initiatives that participated during the ‘Iedereen Fixt’-campaign last summer in order to brainstorm about future perspectives of local upcycling initiatives. Last week we told each other about inspiring existing initiatives, but this week the session was about dreaming! (You can find a text in Dutch below, de Nederlandstalige tekst kan je onderaan vinden).

It was nice to see that there were more attendees this time! Also for this session everybody got classified into two different groups, while everyone got 20 minutes to tell another attendee about an imaginery achievement concerning local sustainability in 2020. Again, afterwards all these different projects were presented, compared and abstracted in these groups.

In the group that I participated in we discussed a wide range of ‘dreams’. Mobility, for example. Would it be possible to write a new chapter in the city’s tradition of mobility (see ‘Ford’s car building industry) by rethinking the way citizens move in Genk? The city’s floorplan with its island-like districts is different than a classical and much more densely built city. Building on tradition, would a rethinking and the rebuilding of the ‘car’ be useful in establishing a sustainable transporting system? A researcher of LUCA School of Arts that attended the session sought future for the making industry in rethinking the goods that would be made.

Future industries shouldn’t be making products with an ending lifecycle. Instead they should offer endless systems and services, without the focus on possession.

A car therefore can be part of a citywide circular system of services? At the LUCA school of arts students are already setting up such a system for designing and renting furniture!

IMG_20150914_211602

Also some people put great emphasis on sensitisation. As said in previous posts Genk is due to its demography and economic strugles a difficult case. It speaks it’s very difficult to put sustainability on the agenda if there are still dozens of other problems to deal with. So the goal for 2020 also is to find a way of communicating and engaging the local community. Therefore someone proposed a balance between hard (“you have to!”, educating in schools) and soft communication (suggesting, engaging, cooperation, building,…). Regarding soft communication someone proposed a campaign in container parks in which a team immediately produces new items out of trash. In this way visitors can actually see that their garbage can be a new sort of basic material. Someone even proposed the ambitious target of working towards a ‘shortage of garbage’ in 2020!

A third ‘dream’ was establishing a local economy on goods without packing them. When someone replied that it had already existed in Genk and came to and end because of a lack of interest, we stumbled upon a major prcondition for change: momentum! It looks like society should be in a particular mindset in order to create the ideal moment for change to happen…

In the other group the attendees tried to imagine what would be needed to turn Genk into a exemplary city by 2020. A very imported condition got identified as the ‘sandwich’-principle. Change can only happen when coming from both bottom and top structures within society! A second precondition for change is the creation of ‘space’, both mentally and physically. This connects with the above mentioned ‘momentum’. For me though, the most inspiring ‘dream’ in this group was the reopening of the city’s mining tradition, in a different sense ofcourse. Wouldn’t it be great to have a ‘mine’ (for example on the former Ford site) in which people can get and bring basic materials? In this way we would create a hotspot that functions as a hub for a circular and local economy.

So… what’s next? I believe there’ll be a follow-up session in the coming months. Hopefully there’ll be even more attendees and more initiatives by that time!

 Photo credit: Art Philippeth

 

 

Deze week deed ik mee aan een tweede ‘inspiratiesessie’ in Genk. Zoals je vorige week kon lezen is het doel van deze sessies om alle deelnemers van de ‘Iedereen Fixt’-campagne te verzamelen in functie van een brainstorm over toekomstige mogelijkheden van upcycling en duurzaamheid in Genk. Vorige week vertelden de deelnemers elkaar over inspirerende bestaande initiatieven, tijdens de tweede sessie lag de nadruk op ‘dromen’.

Het was bijzonder fijn te zien dat er deze keer meer deelnemers kwamen opdagen! Net zoals vorige week werden we nu ingedeeld in twee groepen, terwijl iedereen 20 minuten de tijd kreeg om een andere deelnemer te vertellen over een denkbeeldige lokale verwezenlijking tegen 2020 op het vlak van duurzaamheid. Daarna werden opnieuw de verschillende verhalen in groep voorgesteld, vergeleken en druk becommentarieerd.

In de groep waar ik aan deelnam bediscussieerden we verschillende ‘dromen’. Mobiliteit bijvoorbeeld! Zou het mogelijk zijn om op lange termijn een nieuw hoofdstuk te breien aan de Genkse traditie van auto-industrie (zie Ford) door de manier waarop men zich verplaatst in Genk (en omstreken) te herdenken? De stedelijke ruimtelijke ordening met zijn eilandachtige wijken is natuurlijk verschillend van een klassieke en dichter bebouwde stad. Zou het mogelijk zijn om een nieuwe ‘wagen’ te bedenken om die wijken te koppelen? Genk zou de wagen dan niet bannen, maar net een nieuw elan geven. Een onderzoeker van de LUCA School of Arts die deelnaam aan de sessie zocht toekomst voor de Genkse maakindustrie in het herdenken van de geproduceerde goederen. Volgens hem zouden toekomstige industrieën diensten moeten produceren en aanbieden (terwijl ze vandaag bezitsgoederen produceren met een beperkte levenscyclus). Op die manier zou bijvoorbeeld een wagen kunnen functioneren binnen een regionaal circulair transportsysteem waarbij de gebruiker de wagen per rit als een dienst huurt. Aan LUCA is men zelfs nu al aan het werken aan een dergelijk systeem voor het ontwerpen en verhuren/delen van schoolmeubilair!

Daarnaast legden sommigen de nadruk op het belang van sensibilisering. Zoals aangehaald in vorige posts is Genk door zijn demografie en economische problemen een moeilijke case. Het speekt voor zich dat het geen makkelijke opgave is ‘duurzaamheid’ als thema op de agenda te plaatsen als de Genkse inwoners eerst en vooral te kampen hebben met een dozijn andere problemen. Dus kan de ‘droom’ zijn om tegen 2020 de Genks ebevolking op een doeltreffende manier te laten participeren in dit project. Daarvoor zouden we een combinatie van ‘harde’ (‘moeten’, aanleren op scholen, etc.) en ‘zachte’ (patricipatie, bouwen, samenwerking) technieken/boodschappen kunnen hanteren. Als voorbeeld van zachte communicatie stelde men een interessant project voor dat kan plaatsvinden in de stedelijke containerparken. Op deze plaatsen zou een team van ‘materiaalmeesters’ aan het werk gezet kunnen worden dat binnengebrachte items onmiddellijk omzet in nieuwe objecten. Op deze manier kunnen bezoekers zien dat hun afval op hetzelfde moment een grondstof is!

Een derde ‘droom’ was de verwezenlijking van een lokale verpakkingsloze economie. Toen een deelnemer repliceerde dat een dergelijk initiatief reeds bestond in Genk en door een gebrek aan interesse er de brui aan gaf, ontdekten we als groep een belangrijke randvoorwaarde voor verandering: het ‘momentum’! Het lijkt namelijk alsof de maatschappij (overheden, bevolking, economie, etc.) zich in een bepaalde mindset moet bevinden vooraleer deze toelaat verandering te bewerkstelligen!

In de andere groep probeerden de deelnemers zich voor te stellen op welke manier Genk tegen 2020 een modelstad zou kunnen worden. De meest inspirerende droom vond ik het heropenen van de ‘mijnen’ in Genk. Daarmee doelde men op de opening van een plek waar de bevolking grondstoffen zou kunnen ophalen om er zelf mee aan de slag te gaan. Het circulair systeem indachtig zouden deze grondstoffen in een vorig leven dan gebruikte goederen zijn geweest.

Binnenkort komt er wellicht een opvolgsessie én worden enkele van deze ideeën in de mate van het mogelijke uitgevoerd. Ondertussen moeten we met z’n allen vooral zélf verandering waarmaken. Denken. En doen. Doenken!

 

Next Post:
Previous Post:
This article was written by

I'm Art, born, raised and living in Genk, Belgium. This beautiful multicultural city, built on coal mining and a heavy assemblage and chemical industry currently is switching to a flemish hotspot for sustainable innovation. The goal of this blog is to give you an insider's view about local sustainability initiatives.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CAPTCHA Image

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>